maandag 27 februari 2017

Amsterdam

Nog even nagenieten met foto's van Amsterdam.

Natuurlijk maakt iedereen daar foto's... je kunt ze te kust en te keur vinden.
Maar zelf foto's maken is een hele uitdaging. Net even andere foto's dan anderen maken.
En dus waarom zou ik mijn fietsen verzameling niet uitbreiden?























Wil je nog meer fietsen in Nederland zien? Kijk dan op Pinterest bij 
alles-vanellis en kies het bord; fietsen in Nederland.
De sport is voor mij: zelf de foto's te maken en niet te pinnen van iemand anders. 
Hier vind je dus de originelen van mij.

zaterdag 25 februari 2017

kaarten van Flora 2

Gisteren beloofd... kaar nummer twee.
Nog nooit eerder gezien.



Je kunt de kaart -net als die van gisteren- plat versturen, maar wat een leuke pop-up is dit!
De vlakjes die je overeind zet, haken achter het knopje van een splitpen, die netjes is weggewerkt
in het vlakje eronder.


Bloemetjes zijn prachtig, maar je kunt je ook voorstellen dat het fotootjes zijn, toch?


Zo is er genoeg te vinden op bijvoorbeeld Pinterest, maar in het echt uitgevoerd, maakt het wel meer indruk.



vrijdag 24 februari 2017

kaarten van Flora 1

Op de inloopochtend had Flora weer wat moois.
Kaarten... ideeën van internet en dan zelf uitvoeren.


Ze is er super in.
Loop ik te tobben met millimeters die net even afwijken, waardoor het hele vouwsysteem uit de hand loopt, ziet Flora kans om perfect en secuur te werken.


En zeg nou zelf... hoe leuk is dit!

De eerste kaart komt vandaag. Morgen heb ik er nog één.


Als je het gaat maken, breek je je hoofd over de manier waarop je het karton zuiver en strak kunt vouwen. Nog niet eenvoudig.

Ga ik dit proberen? Vast wel, maar ik denk niet dat jullie dát te zien krijgen.
Gaat bij mij om het idee, zo mooi als dit gaat me niet lukken.

Jullie wel?


Trouwens: wie van jullie heeft nog van die oude vellen over, waarop zulke bloemen staan?
Doe je er niets mee...ik weet zekere dat Flora er blij mee is.
(haha. Ze weet niet dat ik deze vraag stel, hoor... maar misschien kan ik haar er blij mee maken)


 Fijne dag weer allemaal

woensdag 22 februari 2017

keukentje maken van een stoel



Eén van onze kleinkinderen viert over een poosje zijn 2e verjaardag.
Mijn dochter heeft al een verlanglijstje en daar staat een keukentje op.


Die kun je te kust en te keur kopen. Heel luxe of eenvoudig. Je kunt het nieuw aanschaffen of soms bij het grof vuil scoren.

Alles is mogelijk.
Maar als je dan zo'n keukentje hebt, dan zit je ermee...

Want wat ik vaak zie, is dat de keukenspullen door heel de kamer slingeren en de keuken zelf een verzamelbak is van lintjes, paperclips, vetkrijtjes, snippers papier en de jongste glitterster van de dagopvang.
Troepig dus.

Nou is het wel zo dat kleinzoon ernstig aan het kóken is. En dat vraagt dan toch weer om iets!

Dus hebben we verzonnen dat je een stoelkeuken kunt maken. 
Je haalt de keuken van de stoel zodra kindlief klaar is met koken en vouwt 't op.
Dochter vroeg of ik het zag zitten om dit te maken.
En zo zit ík dus te verzinnen dat de lap gordijnenstof, die een andere dochter bij mij achter liet
(voor-u-weet-vast-nog-wel-wat-u-er-mee-kunt-en-anders-mag-het-weg), hiervoor geschikt is.

Dan begint het grote uitvoerwerk.
Als ik het zag zitten, mocht er een 'ovendeur' in, want er kon nog een plankje op de onderste stoelsport.


Ok... Ik heb een restje ruitenfolie over en met biaisband kom je een heel eind. 
In de rand boven de afgewerkte opening schuif ik een metalen lineaal. Op de 'ruit' naai ik magneetjes aan de bovenkant. En zo kan de klep sluiten...


Omdat ik blauw biaisband gebruikt heb, leek het me mooi om met blauw verder te gaan. Dus ook de 'knoppen' worden blauw.




Dan komt de kookplaat aan de beurt. toch even op pinterest gekeken om ideeën op te doen.


Het is niet goed te zien maar ik heb cirkels van zilver koffieverpakkingen geknipt en zwarte streepjes voor de pannendragers van zwart biaisband,,,

Ze zitten al vast.
Op het vervolg moet je nog even wachten, want 't is nog niet klaar... 
Als kleinzoon zijn keuken krijgt, laat ik de rest zien.

Ik fantaseer vrolijk verder achter de naaimachine.

dinsdag 21 februari 2017

Amsterdam


Even er tussenuit geweest... dat kon zomaar. Heel bijzonder vind ik zoiets nog steeds.
Wat voel ik me een gezegend mens; samen met mijn man naar mijn geboortestad, gezond genoeg om lekker te slenteren door de straten.
(15 km per dag haalden we in ieder geval wel).


Veel foto's maken, veel bekijken, veel genieten van oude panden. Fantaseren over vroeger tijden
en goed kijken naar de mensen om je heen.
Je verbazen over hun diversiteit, overal vandaan, alle talen. Wat een mogelijkheden heb je in een vrij land met een beetje vrije tijd en een beetje geld.


ik realiseer me dat het je zomaar kan ontbreken aan één van die zegeningen.

Je bent vrij... maar intussen zijn er al die mensen in je gedachten waar je mee mee blijft leven.
Want wat gebeurt er intussen veel in de gezinnen van onze kinderen en van vrienden.


Wat fijn dat je bereikbaar blijft met WhatsApp en telefoon.

Wat een werelden spelen zich af in onze hoofden.
Fijn dat je zomaar ook onder het wandelen gebeden op kunt zenden naar Eén die hoort...
Die ook weet wat nodig is.
Dus kun je tóch gewoon enorm genieten.



donderdag 16 februari 2017

vilt vingerpoppetjes

Zo'n lekker handzaam karweitje is dit. Vingerpoppetje maken.


Heel iets anders dan de deken van gisteren... maar Hettie is weer de maker van dit moois.

Tegelijk met de foto's van de deken tingelden de foto's van dit spul binnen. Hettie had dit bedacht als voorbeeld voor de inloopochtend.

En het zijn geslaagde voorbeelden, want haar kleinzoon was vooral gek van het draakje.


Als je een beetje handig bent, kun je het namaken. Leuk werkje voor op de bank.

En misschien bedenk je er nog een serie bij.
Veel plezier. (en dank je wel Hettie voor het delen).

woensdag 15 februari 2017

gebreide deken van Hettie

Ik heb 'm al in het echt gezien en was er weg van. 
Na alle dekens die ze haakte, is Hettie maar eens begonnen aan het breien van een deken. 
En hoe mooi is deze:


Ze stuurde me de foto's en dus kan ik 'm laten zien.
Het truitje op de foto hieronder was de inspiratie. Jaren geleden heeft een buurvrouw voor  het (inmiddels volwassen) zoontje van Hettie deze trui gebreid.



Hettie heeft de trui, toen ie te klein werd, nagebreid.

Eerst bedacht ze dat het leuk zou zijn, als ze de deken in blokken met patronen zou kunnen breien.
Maar bij nader inzien leek dat teveel gedoe met al die draden. En dus werd het per 'reep' in één patroon en in één kleur.


Ze zocht een patroon voor zo'n deken, maar vond niets naar haar zin. 
Al zoekend kwam ze erachter dat het handig is om bij knutseldingen Engelse zoektermen te gebruiken.


De meeste patronen (19 verschillende) heeft ze gevonden onder de zoekterm 'knie and purl'
Betekend recht en averecht. De patroontjes bestaan ook alleen uit recht en averechts breien.
Het lijkt me een ingewikkelde deken, maar als je goed kijkt, zie je dus dat het wel meevalt.
Wel zwaar om op de pennen te hebben? Volgens mij heeft Hettie daar pennen voor gebruikt die met een draad verbonden zijn, zodat je de ruimte kwijt kunt.

Niet alleen mooi maar ook warm en zacht... en waar past zo'n deken nou niet thuis?